MARIAN MALINOWSKI (1900-1977)

Urodził się 29 kwietnia 1900 r. w Łodzi. Razem ze swoim bratem Sewerynem od 1913 r.  budował lokalny ruch niepodległościowy, aktywnie działając w Polskiej Organizacji Skautowej, a dalej w Polskiej Organizacji Wojskowej. W listopadzie 1918 r. partycypował w rozbrajaniu niemieckich sił  w Łodzi.

Podczas wojny polsko- bolszewickiej, pierw był żołnierzem 1. Batalionu Harcerskiego Wojska Polskiego, a następnie stał się członkiem plutonu Osłony Naczelnego Wodza Józefa Piłsudskiego w Belwederze. Malinowski poprosił o przydzielenie do 5 Pułku Piechoty Legionów, dzięki czemu brał udział w przemarszu Wilno-Dźwińsk-Kijów-Warszawa, awansując na podporucznika. W 1922 r. powrócił do Łodzi i wstąpił do Związku Strzeleckiego. Piastował funkcję Komendanta Obwodu do ZS do 1928 r. Następnie był jego zastępcą. Od lutego 1934 był komendantem powiatu łódzkiego Związku. Działał również w Związku Obrońców Ojczyzny i Związku Oficerów Rezerwy, w gdzie był członkiem zarządu.

Po zajęciu Łodzi przez armię niemiecką działał w lokalnym podziemiu, przez co był poszukiwany przez Gestapo. Używając pseudonimu Tadeusz Wolski w lutym 1940 r. uciekł do Warszawy, gdzie służył w Związku Walki Polskiej oraz Grupie Operacyjnej Wojska Polskiego „Edward”. Po mianowaniu na stopień kapitana, objął dowództwo na 4. kompanią VIII Zgrupowania AK „Krybar” na Powiślu. Po Powstaniu Warszawskim został więziony w obozie Bergen-Belsen, a następnie Gross Born. Po wojnie wrócił do Łodzi, zmarł w 1977 r.